04.08.2025 | 16:47
169
АТЛАС КИЙИБ, АТИР СЕПГАН ЧАМАНИМ…

ЮРТ ВАСФИ
Шайдоликда ой олдимга тушолмайди,
Кипригидан поёндозлар тўшалгайдир.
Юртим, сенинг гўзаллигинг қаршисида,
Гўзалликнинг ўзи ҳам ип эшолмайди.
Сўйлар қаддинг харитаси сирларимни,
Эслатар у хипчабелли дилбаримни.
Завқим тошиб, ақлим шошар, ой ўрнидан
Бўйгинангга ташласам кўз қирларимни.
Дўппи кийган қиздай дилга солсанг ғулув,
Ичар сенинг бошингдан гул ўгириб сув,
Икки ўрим сочи – икки дарё бўлиб,
Эй белига тушган юрт, сен бунча сулув.
Дилим яйрар ҳар баҳор гулбадан бўлсанг,
Ўлай сенга, шундай гўзал ватан бўлсанг.
Мўрчамиён малагим ип эшар қандай,
Сен унданам сулувроқ бир санам бўлсанг.
Ой ўрнига қўйиб кўрдим ўзимни мен,
Энди сенга бериб турай кўзимни мен.
Ҳаддан зиёд чиройлисан, ишонмасанг,
Менинг кўзим билан кўргин ўзингни сен.
ЧИРОЙЛИГИМ
Оппоқ бўлиб гуллаган ҳу боғлар гўзал,
Кўкайидан қор кетмаган тоғлар гўзал.
Чиройлигим, қошингда мен хижолатдан
Қизғалдоғман, бағримдаги доғлар гўзал.
Соф ишқдирман, гарчи ҳаққа етганим йўқ,
Сен гўзалнинг ўкчасидан кетганим йўқ.
Кечир, кўнглинг чанглатдим-у боларидай,
Гулим, сенга муккасидан кетганим йўқ.
Жондан ортиқ севганим, гулбаданимсан,
Атлас кийиб, атир сепган чаманимсан.
Айни баҳор чоғи кўнглимга чўғ солган,
Чиройлигим, гулдай гўзал Ватанимсан.
Жоним билан қўяй қўлинг хинасини,
Яширса шу қўлқадоғи, гинасини.
Фарзанд борки қўлигул, ўз отасига
Пардоз қилмай кўрсатмайди онасини.
Истайманки, майли, менсиз қомати дол,
Япроқларнинг пойига бош қўйсин ҳилол,
Чиройига чирой қўшсин ҳатто қабрим
Бўлиб она Ўзбекистон лабига хол…
ЖЎМАРДИМ – ОНАМ
Суратингга боқиб, жўмардим,
отдай бўлиб кетди юрагим,
девонаман ишқингда, сендан
қачон бундай шифо сўрадим?!
Кўзларимга ғам тортиқ қилиб,
туролмайман ё ортиқ кулиб,
нетай, ҳамон юрагим сенсиз
уриб турар номардик қилиб.
“Ёр” – Зебо, мен – Ёзи эмасдим,
ширин экан нози, билмасдим,
билганимда макрини, зинҳор
ишвасига рози бўлмасдим.
Сен бир танти Турконим эдинг,
хоним эдинг, султоним эдинг,
онам – сўнгги имконим эдинг,
юрагингни менга-ю, жон деб,
жигарингни беш болангга бердинг.
МАНЗАРА
Атиргуллар очиб оғзини катта,
номозшомгуллар куч
олмоқда шомдан,
о, олтин тупроғим,
сени деб ҳатто
қуёш ҳам ўзини ташлади томдан.
дилдаги арзимас ишқ оловини
эплолмай
олдириб қўйдим аланга,
кир қилиб бошига қўнган қировни,
қирларни қирганда
пири фаранглар;
жилмайдим
сўнг Худо ҳаққи-ҳурмати,
бўғзимда
тош қотган ўкригим билан
ва кўзга кўринган жоним суратин
супуриб ташладим
кипригим билан
ва бирдан келтириб сувни элакда,
шамол эркалади боғ-у бўстонни,
баҳор чўмилтириб қўйди:
челаклаб
бошидан сув қуйиб Ўзбекистонни.
ВАТАН РАШКИ
Менинг юртим жаннатмонанд гўзал гўша,
Рашк қиламан уни Отеллога ўхшаб.
Кийиклари қадамига мушк сочади,
Кипригининг соясини ерга тўшаб.
Мўмин элда азиз Сайроб балиқлари,
Қойил қилган Черчелни қилқуйруқлари.
Каъбадаям кўнглим қўмсар: “Уйга борсам,
Кутар мени шарбат оққан ариқлари”.
Қизғонаман бу элни ножоизлардан,
Отасига эл бўлмаган беюзлардан.
Ҳайдарқулдай ҳожисини ўзи тугул
Калишини тортолмаган поездлардан.
Мен Ватанни рашк қиламан кибр кетган
Нокаслардан – валийларни Сибир этган.
Дариғ тутгум уни мен оқпадарлардан
Улуғбекдек зотларнинг бошига етган.
Қон дилини кўтаролмай қомати дол,
Анорлари ҳассасига суянган чол.
Ҳар игнадай нур остида юлдуз ниҳон,
Она ерга ёниб сажда қилар ҳилол.
Рашк қиламан бу юртни эл бузарлардан,
Қизғонаман ҳар қандай ёт назарлардан.
Қизғонади Худо ҳам ўз жаннатини
Онасини туртган худобезорлардан.
АЗИЗЛАРИМ
Мен учун бу юртнинг ити ҳам азиз,
Мўччайиб бет ювган мушукчаси ҳам.
Жонимдан азиздир инида ёлғиз
Тухум босиб ётган мусичаси ҳам.
Жоним фидо бўлсин эчким, қизимга,
Айланайин Ватан қилсанг, ёр сандан.
Томи қийшиқ уйим, итим кўзимга
Бир яхши кўринди ҳамма нарсамдан.
Бирам роҳат қилдим мен буғдой ўриб,
Гарчи бел оғриқдан жоним қийналар.
Завқимни тоширди боласин қўриб
Мушугимни майна қилган майналар.
Азиздир бу юртнинг шувоғ-у бурган,
Бола қучоқлаган маккалари ҳам.
Ўлмасин тепамда шаққиллаб турган
Олашақшағи-ю ҳаккалари ҳам.
ЭРКАМ
Ватаним, гул узган қиз соясидай
Ҳатто хаританг ҳам гўзалликка бой.
Янги ташбеҳ топган зукко шоирдай
Ўзича керилар янги чиққан ой.
Сен Барчин туслисан. Полвон келбатинг.
Айт, кимни ром этмас қадди-қоматинг?
Сенга чил бермоқчи бўлган каслар ҳам
Ён берса, тоғларча бордир ҳимматинг.
Кўрдимки, энамдек пахта чигитлаб,
Кимки эл бўлмаса қилдинг ўгитлар.
Тақимингни ўпган икки ўрим соч,
Лабингни қўриқлар арслон йигитлар.
Сен сулув зотининг норисан, бу кам,
Алпомиш наслининг ёрисан, ўлкам.
Тиззангга бош қўйган қуёшинг бўлиб
Кошки бир юзингни ёритсам, эркам.
СУРХОНДАРЁ СУРАТИ
Бир патнис дон ундириб, бир олам ризқ кўтарган
Боботоғ этагида ой ҳам катта кетаркан.
“Кўкламда бу гўшани мен нимага қиёслай?!
Суратин чизиб бер”, деб қисиндинг сен қуёшдай.
Кўз олдимга чўнг лаган кўтарган тоғдай одам
Сумалак майсасини келтириб қўйди шу дам.
Дедим: “Ҳар патнисда бол тутиб узоқ-яқиндан,
Бу дилбар юртни уч алп туртиб турар биқиндан.
Кошки, мен бир юмалаб, Боботоғ бўлиб қолсам,
Тиззамга олиб ойни ўйнатиб ўтиролсам.
Забардаст билакларим билан қуршаб ҳар ённи,
Қучоқлаб олар эдим гўзал Сурхондарёмни”.
БЎЙЛАРИНГДАН ЎРГУЛАЙ
О, юртим, гўзал юртим, суратинг кўзга сурдим,
Ёмғирдай кокилингдан мани умрим бир қултум.
Дарёдай жўш ураман, пойингга бош ураман,
Сени ўз жонимдан ҳам кўпроқ яхши кўраман.
Сулувсан, тупроғинг зар, сувларинг эрур кавсар,
Нақ қуёшнинг кўзида гулладинг уриб чаппар.
Боғларим – оқбилагим, гулга тўла юрагим,
Онамсан, жаннатимсан, ўзингдирсан керагим.
Бўйларингдан ўргилай, о, сенга ўзим ўлай,
Ўзбекистон жаннат, мен жаннатга лойиқ бўлай.
КЎНГИЛ, ЭЙ КЎНГИЛ
Менда қол,
ё мендан қолгин, эй кўнгил,
кўнгил шу иссиққа,
совуққа кўн ё,
Отамнинг уйидай қачондир буткул
ҳаётимдан чиқиб кетгай бу дунё.
Келажак бурнимнинг остида – маълум,
савоб-у гуноҳим даргумон ҳали,
кетяпман – кўзларим ортда,
аҳволим –
хазинадан йироқ ғазнабон ҳоли.
Отали бойман-у дилда ранж, малол,
сен гўзал ёрда,
хоҳ йодда қол, кўнглим,
мендан қолар бўлсанг,
майли, ерда қол,
киндик қоним томган ерда қол, кўнглим.
ЎЗИ УСТОЗ БЎЛАР УСТОЗ КЎРГАНЛАР
“– Мени танимадингизми, ахир мен фалончи блогерман!– Узр, қайси ном билан қандай мавзуларда блог юритасиз?– Барча мавзуда. Интернетда ҳамма “Ҳаққуш” номи билан билади мени.– Шунақами? Мен билган кўпгина блогерлар аниқ бир йўналиш бўйича фаолият юритади.– Улар менга ўхшаб кўп соҳани тушунмайди-да, шунинг учун биттаси билан чекланади.– Қайси соҳа бўйича мутахассиссиз?– Олий маълумотим йўқ. Мактабни битирганман”. […]
21.01.2026 | 15:59
826
МАТЕМАТИКА – МУВАФФАҚИЯТ МАНБАИ
Суҳбатдошимиз Ўзбекистон Фанлар академияси ва Бутунжаҳон Фанлар академияси академиги, Давлат мукофоти лауреати Ўткир Розиқов айни пайтда ЎзФА В.И.Романовский номидаги Математика институти директори ўринбосари сифатида фаолият олиб бормоқда. У қарийб қирқ йиллик фаолияти давомида математик анализ, алгебра ва эҳтимоллар назариясининг замонавий усуллари билан физик ва биологик системаларнинг термодинамикаси ва динамикаси назарияларини яратиб, уларни табиий фанларга қўллашда […]
21.01.2026 | 12:50
820
ОҒАМИЗ ОМОН БЎЛСИНЛАР!
Мен Муродбой Низанов билан илк бор 2004 йилда танишганман… Йўқ, адашдим. Бу инсонни анча аввалроқ, ўспирин чоғларимда истеъдодли ижодкор сифатида таниганман. Мактабда ўқиб юрган пайтларимда адабиётга ҳавасим баланд эди. Қўлимга тушган китоб ва газета-журналларни иштиёқ билан мутолаа қиламан. Колхозда бригадир бўлиб ишлайдиган раҳматли амаким ўзи обуна бўлган “Ёшлик”, “Шарқ юлдузи”, “Муштум” журналларини ўқиб бўлгач, менга […]
21.01.2026 | 09:47
855



